زباله های تجدید ناپذیر تا چه زمانی در محیط زیست باقی می مانند؟

[ad_1]

تولید زباله در جهان به سرعت در حال افزایش است و روزانه میلیون ها تن زباله وارد محیط زیست می شود. با این حال، تجزیه اکثر این ضایعات در محیط به زمان زیادی نیاز دارد و به دلیل طولانی بودن زمان هضم در محیط، تجزیه ناپذیر محسوب می شوند.

به گزارش ایسنا، تولید نادرست زباله امروزه به یک معضل جهانی در جهان تبدیل شده است. زباله ها بسته به نوع و اندازه خود زمان خاصی را برای تجزیه در محیط می طلبد و معمولا این زمان تعداد کمی نیست. این باعث می شود که برخی از زباله ها تقریباً تخریب ناپذیر باشند.

سرانه مصرف پلاستیک در ایران چندین برابر میانگین جهانی است، اما سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران اخیرا اعلام کرده است که این ارقام نادرست است و میزان مصرف پلاستیک در ایران تفاوت چندانی با میانگین جهانی ندارد. هیچ 20 اقتصاد برتر در جهان وجود ندارد. بنابراین حتی اینکه سطح مصرف پلاستیک در کشور در حد متوسط ​​جهانی است نیز خبر خوبی نیست.

ایران جزو 10 کشور اول مصرف کننده پلاستیک در جهان است. هر ایرانی به طور متوسط ​​روزانه سه کیسه پلاستیکی مصرف می کند که 96 درصد آن مستقیماً به زباله ها می رود.

به گفته وب سایت EPA، مدت زمان لازم برای تجزیه برخی زباله ها بیش از چند قرن است. در واقع زباله های زیست تخریب پذیر میهمان نسل های زیادی از انسان ها و موجودات بوده است.

* متوسط ​​عمر مفید هر کیسه پلاستیکی در ایران تنها 12 دقیقه است، اما میانگین ماندگاری پس از مصرف 300 سال است.

4000 سال طول می کشد تا شیشه در طبیعت تجزیه شود.

* 100 تا 1000 سال طول می کشد تا زباله هایی مانند چنگال پلاستیکی به اجزای آن تجزیه شوند.

* قلاب ماهیگیری 600 سال است که در طبیعت وجود دارد.

پوشک یک زباله استاندارد، 450 سال طول می کشد تا تجزیه شود.

یک قوطی نوشابه در طبیعت 200 سال عمر می کند که معادل دو قرن است.

* کیسه های پلاستیکی 10 تا 20 سال میهمان طبیعت هستند.

10 سال طول می کشد تا یک سیگار تجزیه شود.

تاثیر زیست محیطی پلاستیک ها به همین جا ختم نمی شود و تبدیل آن ها به میکروپلاستیک چالش های جدیدی را برای محیط زیست ایجاد می کند. پلاستیک ها موادی هستند که تخمین زده می شود بیش از 450 سال تجزیه شوند و در طی این مدت تنها توسط عوامل طبیعی به ذرات ریز و ریز به نام میکروپلاستیک تبدیل می شوند. این اشیاء در حال حاضر حتی در کوه اورست، بلندترین نقطه جهان، یافت می شوند.

پلاستیک های میکروبی سالهاست که در آب، غذا و بدن انسان وجود دارند و برای سلامتی بسیار خطرناک هستند. آنها نفوذ آب به خاک را کاهش می دهند و باعث سیل شدیدتر می شوند.

اندازه کوچک میکروپلاستیک ها به این ذرات اجازه می دهد تا به راحتی وارد دیواره مویرگ شده و فشار اسمزی خون را افزایش دهند.

به گزارش ایسنا تنها راه کنترل پسماندهای زیست تخریب پذیر کنترل تولید و بازیافت آن است. طبیعت و محیط زیست توانایی هضم زباله های زیست تخریب پذیر را ندارند و این خفگی می تواند منجر به خفگی محیط زیست شود.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.